Διονύσης Μαρίνος

Ο Διονύσης Μαρίνος απαντά σε 10 ερωτήσεις του Ντίνου Λυρικού:

 

1. Τι είσαι;

Δ.Μ.: Καλά ξεκινάμε. Η πρώτη ερώτηση είναι η γνωστή παγίδα της αυτοαναφορικότητας. Ψάξε βρες τι είσαι, τι θα ήθελες να είσαι, τι απέγινες και τι –κρυφίως- μέσα σου πιστεύεις πως δεν είσαι. Τουτέστιν: είμαι όλα τούτα εν συνόλω• μπορεί και όχι.

2. Πότε λες όχι;

Δ.Μ.: Όταν το «ναι» εκπέμπει ένα φως δέσμευσης. Όταν η άρνηση γίνεται η πιο γόνιμη μορφή κατάφασης, σε καταστάσεις που ξεφεύγουν από αυτό που εγώ θεωρώ, «γραμμή ατομικής ευθύνης».

3. Μια ευχή;

Δ.Μ.: Μόνο τα ευχετικά κεριά σε μικρά παρεκκλήσια, με ενδιαφέρουν. Οι ευχές, όχι. Τα πρώτα βγάζουν ένα φως μικρό, ταπεινό, σχεδόν υπαρκτό. Οι δεύτερες είναι ανασφαλείς επιφάνειες που πάνω τους γλιστράς και πέφτεις. Ο πόνος της συντριβής δεν συγκρίνεται με τίποτα.

4. Αν ήταν κάτι να αλλάξεις;

Δ.Μ.: Μάλλον θα προσπαθούσα να το αλλάξω. Υπάρχει κάτι που δεν τίθεται στη διαδικασία της μετάλλαξης; Ο άνθρωπος, από τη φύση του, είναι καταδικασμένος να αλλάζει. Ακόμα και όταν πιστεύει –ακράδαντα- πως μέσα του έμεινε αναλλοίωτος.

5. Γιατί;

Δ.Μ.: Γιατί πώς αλλιώς; Υπάρχει άλλος τρόπος; Αυτό που ζούμε είναι ένα κομμάτι οργανικής χημείας. Τα «γιατί» είναι οι πτήσεις μας, τα «διότι» είναι ο νόμος της βαρύτητας που μας επιστρέφει στο έδαφος.

6. Αν ήσουν θεός/α;

Δ.Μ.: Ω, πόσο βαρετό να είσαι Θεός και να ξέρεις –εκ προοιμίου- ότι δεν υπάρχει ελπίδα, ότι τα πάντα φτιάχτηκαν από ένα κρυφό καπρίτσιο. Το μόνο που θα ζητούσα, θα ήταν να μου δοθεί –ως δώρο- η ανθρώπινη άγνοια.

7. Κι αν δεν;

Δ.Μ.: Θα έλεγα ευχαριστώ που… δεν. Μια χαρά είμαστε κι έτσι. Πεπερασμένοι• ημιτελείς.

8. Στην άλλη ζωή;

Δ.Μ.: Στην άλλη ζωή… μια χαρά, εσείς; Όλα καλά; Το επέκεινα, ελάχιστα με απασχολεί. Ας τελειώσουμε με τη δουλειά που έχουμε εδώ κάτω και μετά βλέπουμε. Καλά να είμαστε να «φύγουμε».

9. Ο λόγος;

Δ.Μ.: Ο λόγος είναι ότι ζούμε σ’ έναν ολότελα παράλογο κόσμο. Αναζητώντας τους λόγους, πέφτεις πάνω σε κάτι σιτεμένες παρακαταθήκες, που σου αλλάζουν τον αδόξαστο. Οι λόγοι του ανθρώπου είναι σαν κάτι γέρικα φυλλόδεντρα που με τον καιρό έπαψαν να είναι φυλλοβόλα.

10. Θέλεις κάτι να ρωτήσεις;

Δ.Μ.: Μονίμως. Έτσι και αλλιώς απαντήσεις δεν υπάρχουν• ούτε καν σταθερές πάνω στις οποίες να μπορείς να ακουμπήσεις. Άρα, τι μας μένει; Μόνο οι ερωτήσεις. Ένα στρώμα ερωτήσεων που η μία επικαλύπτει την άλλη.