Νίκη Χαλκιαδάκη

Η Νίκη Χαλκιαδάκη απαντά σε δέκα ερωτήσεις του Ντίνου Λυρικού:

 

1. Τι είσαι;

Ν.Χ.: Είμαι δειλή – ας πούμε. Για τους περισσότερο δειλούς από μένα είμαι θαρραλέα, για τη μαμά μου σχεδόν γενναία, για τους δασκάλους μου είχα μια συστολή, άλλοι εντόπισαν δείγματα θρασύτητας, χτες κιόλας κάποιος με είπε θρασύδειλη και τα λοιπά. Φύσει ή/και θέσει, κατά συνθήκη και ενίοτε, ετεροκαθοριζόμενη και χαρακτηριζόμενη, στον χώρο και στον χρόνο, είμαι αυτό, το εντελώς αντώνυμό του, οι διακυμάνσεις και οι θερμοκρασίες τους σε ένα φάσμα. Τελικώς, όλο κάτι είμαι. Εγώ πάντως λέω ότι είμαι κάπως δειλή.

2. Πότε λες όχι;

Ν.Χ.: Δεν έλεγα συχνά. Τώρα άρχισα να λέω και αυτό έχει σημασία. Το πότε νομίζω ότι ακόμα δεν το έχω δουλέψει αρκετά.

3. Μια ευχή;

Ν.Χ.: Κουράστηκα με τις ευχές. Μου πέρασε. Και αν είναι για μία προτιμώ καμία.

4. Αν ήταν κάτι να αλλάξεις;

Ν.Χ.: Μεταξύ άλλων μεγάλωσα και με μια διάθεση αυτοπάθειας. Για να έχω δικαίωμα να θέλω να αλλάξω (κάτι), ρήμα ενεργητικής διάθεσης, θα πρέπει πρώτα να έχω τη δύναμη να αλλάζω (έστω κάτι μικρό σε εμένα), ρήμα μέσης διάθεσης. Ειδάλλως επιθυμία μάταιη, στείρα και δασκαλίστικη – δια της αυτοϋπονομεύσεως.

5. Γιατί;

Ν.Χ.: Γιατί έτσι. Ας μη βασανιζόμεθα.

6. Αν ήσουν θεός/α;

Ν.Χ.: Με τίποτα δεν θα ήθελα να είμαι. Σταμάτησαν νωρίς να με απασχολούν τα μη εφικτά.

7. Κι αν δεν;

Ν.Χ.: Τότε ίσως και να δεν. Θα δούμε.

8. Στην άλλη ζωή;

Ν.Χ.: Έχω αγαπημένους. Νεκρούς ντυμένους τα καλά τους. Τους βάζω να μου κάνουν παρέα. Μου λείπουν κάπως θνητά και εγωιστικά.

9. Ο λόγος;

Ν.Χ.: Άφατος και εμείς να κοπανιόμαστε προφορικώς, γραπτώς και όπως αλλιώς.

10. Θέλεις κάτι να ρωτήσεις;

Ν.Χ.: Όχι, ευχαριστώ. Ίσως αργότερα.