Κι όμως.. [Ντίνος Λυρικός]

On Νοέμβριος 30, 2013 by Epodos
Γυναίκα

Παντελής Βλασίου

Έπλενε το σπασμένο ποδήλατο με αλισίβα, μα αυτό δεν γινόταν καλά.
Κάθε απόγευμα αγόρασε τσιγάρα καβάτζα για να σκεδάσει μια υποψία ελπίδας στον παραπανίσιο καπνό τους.
Χρόνια μετά, απόμακρος κι από τον ίδιο του εαυτό, εξαγόραζε μεταμέλειες σε ένα δωμάτιο βαμμένο λακκούβα, με τη σκέψη του να μυρίζει την ασφυξία των ανεκπλήρωτων προσευχών.
Έξω, τελείως έξω, λυσσομανούσε ένας αέρας γοερός. Μια υπό μάλης άγνοια υποσίτιζε τη φωνή του.

Άλλαζε δέρμα μάλλον ή άλλαζε δράμα, επιστρέφοντας σε ειωθότα απώλειας.
Εντός των τοιχών φυσικά και επί τα αυτά πάντοτε, μέχρι το φως μιας άλλης περήφανης μέρας.