Τα ίδια λόγια [Λίνα Φυτιλή]

On Νοέμβριος 30, 2013 by Epodos
NICHOLAS POL

NICHOLAS POL

Ο κόσμος έξω είναι μια έρημος. Ξηραίνει το βλέμμα. Διπλώνω μια γωνιά της προκυμαίας τρέχοντας βιαστικά στην εκατόμβη της. Εκεί είσαι; Ακόμα κι οι παφλασμοί του νερού μου λένε ψέματα. Η πόλη δε χωράει άλλη νύχτα. Αδιαλείπτως επιστρέφω στην άκρη του ίδιου Παγασητικού. Σαν τους πεζούς που ξεχνούν ότι ο δρόμος κάποτε τελειώνει. Ακολουθείς αμίλητος. Πολύ σωστά. Η ύπαρξη δεν αρθρώνεται. Να μη μιλάς, να μη μιλάω και λέμε πάλι τα ίδια.