Χρόνος, Για το Θέρος [Παντελής Βλασίου]

On Μάιος 3, 2015 by Epodos

 

Παντελής Βλασίου

Παντελής Βλασίου

Πηγή φωτογραφίας: http://pandelis2013.blogspot.gr/

 

Χρόνος ο άλυτος γρίφος. Αντίδραση στο ερέθισμα, έστω πλήξη. Αποσυντίθεται το σώμα προς τη μια διαδρομή, αυτή της φθοράς, του ανώφελου τη μόνη πορεία που δεν γυρνά πίσω. Tι και αν λάμπεις; Θα φθαρείς σαν χαλκός, θα σε ψαλιδίσει. Mπορείς να κρυφοκοιτάξεις. Αιμάτωμα και κενά μνήμης η διάγνωση, φράκαρες στο πλέγμα, με κόκκινα και χρυσά δεσμά δίχως ορμή μήτε ηδονή κάτω σου η άβυσσος γύρω σου καμία σημαία Είσαι στην αρχή του ταξιδιού; στις νησίδες των αμαρτιών, στην αλέα της ενοχής και στο σωστό τέλος στη μυρωδιά της νοτισμένης γης ένα έδαφος εγκατάλειψης και τιμωρίας ένα ναυάγιο. Βιώματα πολύτιμα κτερίσματα, πληρώνεις αμαρτίες ένα νευρωτικό καλοκουρδισμένο ρολόι, αυτοκαταστροφικός οργανισμός ζούσε μέσα μας και καταβρόχθιζε διαδρομές Το στήθος του ένας χρυσός κλωβός με ένα πορφυρό καναρίνι στο χρώμα του τριαντάφυλλου και ένα μαύρο τετράγωνο σε λευκό φόντο. Μοναξιά σαν τα σκυλιά στο βάθος του κήπου. Πρωταγωνιστείς στο τρίτο πρόσωπο. Ρητορεύεις χωρίς να μιλάς, καμία μελωδία – Σώσε τον εαυτό σου – Αν μπορείς να το σταματήσεις σε παρακαλώ κάνε το. Νιώθω ότι το έχω ξαναζήσει αυτό – Τι συμβαίνει; – Γνώριμη η φωνή σου, θρήνος χωρίς συνοδεία αυλού – θα σε δω το ξημέρωμα, ποιό το όνομά σου; Ερατώ; – Mπορεί να συναντηθούμε – Όλο και κάπου θα συναντηθούμε

 

Για το Θέρος

Αστικός Χάρτης Παντελής Βλασίου

Αστικός Χάρτης
Παντελής Βλασίου

Πηγή φωτογραφίας: http://pandelis2013.blogspot.gr/

Υγρά χείλη, αδηφάγα παιάνιζαν στίχους, μυρωδιά αλκοόλ δίπλα στο κύμα με τη συνοδεία μιας κιθάρας. Βλέμματα λάγνα, φευγαλέα που πίσω τους έκρυβαν τα πρόστυχα λεπτά της προηγούμενης νύχτας. Μυστηριώδης πομπή η βόλτα στα στενά του νησιού και πλησιάζει καλοκαίρι. Δέρματα εβένινα στιλπνά, γυμνές σάρκες που φεγγοβολούσαν στο φώς του φεγγαριού, με περίτεχνα τατουάζ βουτούσαν στο νερό, αυτή την αρχαία κάθαρση. Η όψη τους σαν άνθρωποι-τίγρεις της Βεγγάλης. Οι τοίχοι γυάλινοι μπροστά στα διαπεραστικά βλέμματα των περαστικών. Αθήνα, κέντρο, αστικό τοπίο, ήχοι από μουσικούς του δρόμου και θόρυβος. Ο βραχίονας της λατέρνας γυρνούσε και γυρνούσε ρυθμικά με υπομονή, σαν να πάλευε με την ξέφρενη ταχύτητα της καθημερινότητας, αργά. Και είναι ακόμα καλοκαίρι.

2 Responses to “Χρόνος, Για το Θέρος [Παντελής Βλασίου]”

  • Παντελή υποκλίνομαι.. και φυσικά χαίρομαι.. καλώς ήρθες.
    Έχεις το πλεονέκτημα του καλλιτεχνικού συν-θέματος, της συνύπαρξης ζωγραφικής και ποιητικού λόγου.
    Χαίρε!

    • Καλησπέρα Άρη σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια 🙂 πράγματι με βοηθά να αποτυπώσω και να εξηγήσω τα συναισθήματά μου.
      Μια δική μου οπτική πάνω στο παράλογο της ζωής.
      Με θερμούς χαιρετισμούς,
      Π.Β.