Από τον «Καινό Διαιρέτη» – Γιάννης Ευθυμιάδης

On Ιανουάριος 26, 2016 by Epodos
Γιάννης Ευθυμιάδης - Καινός Διαιρέτης

Γιάννης Ευθυμιάδης – Καινός Διαιρέτης

Πηγή φωτογραφίας: http://efthymiades.blogspot.gr/

 

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΕΡΧΟΜΟΥ

«Έφτασα, φανερώθηκα
σωτήρας τιμωρός.
Με το χωλό σου βήμα συμπορεύτηκα.
Κρυφή την ένωσή μας ονειρεύτηκα.

Άβυσσος από μέσα σου ξεχύθηκα
έγινα αυτό που θες και σ’ εκδικήθηκα
φόρεσα τη μορφή σου και στην έδειξα
ήταν καιρός
που σήκωνες το βάρος να σου μοιάζω.

Τώρα, τον δρόμο σου θα ορίσω,
για να χωρίσω τη μαυλισμένη σου ψυχή απ’ το κορμί
με αφορμή τη μακρινή πορεία,
την απορία σου θα λύσω
εκεί που πίσω σώμα, ψυχή θα σηκωθούν
να σαρκωθούν
το φως».

Όταν ακούς το πρώτο πρόσωπο,
είναι που έχει ήδη αποδημήσει.

 

ΑΥΤΟΣ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕΣΑ ΣΤ’ ΟΝΕΙΡΟ

Ξύπνησα μέσα στ’ όνειρο.

Κουρασμένες τριγύρω οι σκιές.
Ποια ορμή και ποιος τρόμος ήταν
που χυνόταν στα ίχνη μου;
Η βοή στ’ αυτιά έπαιρνε
να γίνεται λέξη.

Ύστερα, ανάμεσα στις ράχες με τα στίγματα
ξεχώρισε η δική σου
με τους κρυμμένους χάρτες, τα αινίγματα.
Και να πασχίζω ν’ ακούω
μέσα στην παραζάλη του βαπτίσματος
τ’ όνομά σου που πήρα
βαθιά στους ποταμούς
το δάκρυ σου ρέοντας
πρόλαβα μόνο να φιλήσω – κυλάει ακόμα ελεύθερο.
Η φωνή σώμα μου κι αντίστροφα,
όλο το σώμα μου να γίνεται φωνή.

Παράστεκέ με και συχνά να με μαλώνεις

 

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Κάπου μια γη με περιμένει
να μπω σαν ρίζα μέσα της, βαθιά
με τις αισθήσεις όλες νά ’χουν ενωθεί.
Πότε ν’ ακούω τους τριγμούς των πετρωμάτων
και πότε
την ατέρμονη διάβρωση στο χώμα,
ενώ διακλαδίζομαι τριγύρω αφήνοντας
υγρή ανάσα να ποτίζει
καθώς ποτίζεται.

Τόπος ελάχιστος,
ν’ αναμετριέται με το άπειρο
κι εκεί να γείρω που πολύ περιπλανήθηκα
το σώμα που ακόμα σέρνεται αγόγγυστα
να σμίξει την απόμακρη ιδέα.

Ολοκάθετη χοάνη χώρου
να με χωράει.

 

Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ

Ανοίγω τα χέρια μου
στις χαρακιές των δυνάμεων
και βρίσκω στο δρόμο μου
εντός μου ανατολή.

Με το ελάχιστο και αύρα μου τις λέξεις
πορεύομαι ψάχνοντας
άπιαστο άνθισμα.

Παλιά λόγια – αγαπημένα ωστόσο.

 

ΔΙΑΒΑΣΗ

Κι αν ατέλειωτη φωνή,
όμως ακέραιο σώμα την ανάστησε.

Έρχομαι από το φως,
βαδίζω προς το φως,
ο σκοτεινός διάδρομος τελειώνει.
Περνάω την ιερή βαλβίδα.

 

ΚΑΙΝΟΣ ΔΙΑΙΡΕΤΗΣ
καθεμεραλεπτησυρτηγραμμ
ησωροςανεβαινεισωροςαδεια
ζειεπαναληψηστηνκινησηκαν
ονικοτηταστηζωηβγεςαπτοπ
οιημακαιδεςτηνατερμονηπαν
ομοιοτητατοποιημαανατρεπ
ειτηδιαιρεσηκαινοςδιαιρετης
ηποιηση