Από το «Πάνω στο σώμα σου – εκατό ερωτικές ασκήσεις για μιαν αγάπη» – Γιάννης Ευθυμιάδης

On Ιανουάριος 26, 2016 by Epodos
Γιάννης Ευθυμιάδης - Πάνω στο σώμα σου

Γιάννης Ευθυμιάδης – Πάνω στο σώμα σου

Πηγή φωτογραφίας: http://efthymiades.blogspot.gr/

 

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ

Πάνω στο σώμα σου
Κυλάει το μελάνι
Παίρνει το χρώμα σου
Και τότε πιάνει
Να γίνεται ουρανός το γκρι ταβάνι.

Βάζω τελεία με τα μάτια σου
Κι είναι η παύλα μια ευθεία στο κορμί σου
Έλα, κοιμήσου
Θα γίνουν τα δυο χέρια μου κρεβάτια σου.

Χτυπούν οι φλέβες μου επάνω στους μηρούς σου
Και στους χορούς σου
Μπαίνω γυμνός με μουσική το βογκητό σου
Στο ποθητό σου αγκάλιασμα
Και στους μυώνες τους γερούς σου.

Ποια άγρια πάλη με παραμονεύει πάλι
Ποιο τραύμα θαύμα θα με σώσει από τη ζάλη
Ή θα με βάλει
Βαθιά μέσα στη μαγική σου αιθάλη
Σε ποια σου στήθη θ’ ακουμπήσω το κεφάλι
Να φεύγω απ’ τη ζωή αυτή σε κάποιαν άλλη.

 

ΣΗΜΕΙΑ

Το σώμα μου περισπωμένη πάνω στο δικό σου
Τα χέρια σου παρένθεση στο χώρο
Κι η ανάσα μας ένα θαυμαστικό.
Θέλω να διαρκέσει, σβήσε την τελεία
Ή μάλλον βάλε κι άλλες δυο,
Ν’ αποσιωπήσουν τον παράδεισό μου.

 

ΘΑ ΒΡΩ ΜΙΑ ΓΛΩΣΣΑ

Θα βρω μια γλώσσα να μιλάει με σιωπή
Έτσι μπορεί ν’ αντέξω όσα δε μου ’χεις πει
Κι όσα δεν πρόκειται ποτέ να πεις ακόμα.

Θα βρω μια γλώσσα να αντέχει αυτό που ζω
Κι ό,τι κι αν λέει να μη φαίνεται πεζό
Αφού, αγάπη μου, για σένα θα μιλάει.

Θα βρω μια γλώσσα ξεχασμένη από καιρό
Μέσα σε άδολο κι αμόλευτο νερό
Να τραγουδήσω τις πατημασιές που αφήνεις.

Θα βρω μια γλώσσα να αφήσω στους καιρούς
Κι αυτή ν’ απλώνεται σε τόπους ιερούς
Εκεί που ο έρωτας το σπέρμα του θα κρύβει.

Θα βρω μια γλώσσα να μην έχει ηττηθεί
Μια μόνη λέξη να ’χει για να κρατηθεί
Το όνομά σου, όνομά μου που θα γίνει.

 

ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ, ΑΓΑΠΗ
(σονέτο για μιαν αγάπη)

Δεν την πιστεύεις την αγάπη μου, αγάπη,
Κι είναι νωρίς, μου λες, για τέτοια λόγια
Άλλα όμως είναι της καρδιάς μου τα ρολόγια
Και δε θα βάλουνε τη λογική σατράπη

Έρχονται τόσα λόγια και πάντα τα πνίγω
Μήπως μου πεις πως λέω υπερβολές
Κάνω να μοιάζουν με μικρές βολές
Κι έτσι φαντάζει το πολύ να είναι λίγο

Θα ’ρθει μια μέρα που επιτέλους θα πιστέψεις
Όσες σου ζωγραφίζω λέξεις στο χαρτί
Τα λόγια μου δεν θα μπορείς να λιγοστέψεις

Θα κάνω τότε με τα σύννεφα γιορτή
Απ’ τα τραγούδια μου δε θα νηστέψεις
Και θ’ ανασταίνονται οι πόνοι μου οι φθαρτοί.

 

ΜΑΓΙΚΟ ΚΟΥΤΙ

Θέλω να σε κλείσω σ’ ένα μαγικό κουτί
Κι άκου τι θα κάνω την αγάπη σου μη χάνω
Θα το ανοίγω λίγο κάθε βράδυ στο σκοτάδι
Κι ένα χάδι θα σου κλέβω να ’χω να φιλώ.

 

ΑΓΡΙΟ ΜΕΛΙ

Υπάρχει κάπου ένα αμπέλι
Στάζουν οι ρώγες άγριο μέλι
Μέλι απ’ τα χείλη σου.

Κι όποιος να τα φιλήσει θέλει
Πρέπει να φύγει από τα βέλη
Κι απ’ το φυτίλι σου.

Από τα βέλη μην ματώσει
Και απ’ το φυτίλι, μην τον ζώσει
Φωτιά του Απρίλη σου.

Κι αυτός που το ’χει κατορθώσει
Έχει σαν άγαλμα πετρώσει
Κάτω απ’ τη σμίλη σου.

 

ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ

Ένα μικρό μικρό σημάδι
Πάνω στο αριστερό σου χέρι
Μπορεί, αγάπη, να με φέρει
Έξω από το βαθύ πηγάδι.

Μοιάζει μ’ ένα χλωμό αστέρι
Που περιμένει ένα μου χάδι
Να λάμψει ολόφωτο το βράδυ
Που για τον έρωτα μας ξέρει.

Δεν είναι, αγάπη μου, το αστέρι
Στο πλάι σου που θα με φέρει
Έχω γνωρίσει όλα τα μέρη
Μες στου μυαλού μου το λιβάδι.

Κι όμως δεν έχει καταφέρει
Κανένα να με συνεφέρει
Κι από του ονείρου σου τα μέρη
Να μου τραβήξει το μαγνάδι.