από το στίγμα – Γιάννης Ευθυμιάδης

On Ιανουάριος 26, 2016 by Epodos
Γιάννης Ευθυμιάδης - Στίγμα

Γιάννης Ευθυμιάδης – Στίγμα

Πηγή φωτογραφίας: http://efthymiades.blogspot.gr/

 

Το δέντρο

Ένα μεγάλο δέντρο
Κι η απαράλλαχτη σκιά του
Πληθαίνουν τα φύλλα, οι λέξεις
Όσο ξεκλέβει από το φως
Απλώνεται πάνω στο χώμα
Κάθε παραμικρή του αναπνοή
Στάζει ανεπαίσθητα στις ρίζες
Και πάλι ορθώνεται στον άνεμο
Έτσι που να μην ξεχωρίζει
Ποιο το δέντρο και ποια η σκιά του
Ποια η ζωή και ποια η ποίηση
Αλληλένδετη πραγματικότητα.

 

άτιτλο

Έρωτες, πάθη,
σώμα της ματαίωσης,
γυρίστε πίσω !

 

χωρίς τέλος

Τότε
ανέστρεψα
στον ουρανό
κι έγραψα
με τα σύννεφα
ανορθόγραφα, λένε,
έβαλα
τελεία
ένα αστέρι,
πέρασαν
δυο πουλιά,  τα κυνήγησα,

 

οφειλή

Έσκυψα μάζεψα τις στάχτες ακριβές
Πύρινα βότσαλα τις έριξα σε άδολο νερό,
Γι’ αυτό ιερό,
Των ανέμων ματαίωση.
Ο ήχος έγραψε στο σώμα του νερού
Ωραίους κύκλους τέλειους
Έτσι που οι κύκλοι πρέπει να ‘ναι.

 

ΕΞΟΔΟΣ

Καλώ τον ήλιο και καλώ
Το αχάραχτο ποτάμι
Ακούστε
Ώριμος καρπός να ξεχυθεί
Για να ροήσει το νερό στη γη απ’ τους αιώνες
Δώστε τα στήθη σας κρουστά στο πάθος του Καιρού.

Οι πόνοι σας το γύρισμα του Χρόνου να γεννούν
Και τα πατήματα στην άμμο
Κύμα πάνω στο κύμα να σβηστούν
Αλίμονο !
Μόνο έτσι φτιάχνουν βότσαλα οι βράχοι.